Erich Scholz - generał z Brockau - Brochów na przestrzeni wieków

Idź do spisu treści

Menu główne:

Erich Scholz - generał z Brockau

Wieści Brochowskie > Artykuły > 2014

Erich Scholz

Urodził się w dniu 25 października 1891 roku w Brochowie (niem. Landguthof Brockau) koło Wrocławia. W szeregi niemieckiej armii wstąpił w 1912 roku. Służył w 5 Dolnośląskim Pułku Artylerii „von Podbielski“. W dniu 18.08.1913 roku został awansowany na stopień podporucznika (Leutnant). Uczestnik I wojny światowej, podczas której walczył w swoim pułku. W dniu 5.10.1916 roku został awansowany na stopień porucznika (Oberleutnant). Pod koniec wojny służył w 45 Dywizji Rezerwowej.

   


Po
zakończeniu I wojny światowej pozostał w Reichswehrze, służąc w 29 Pułku Artylerii, 6 Pułku Artylerii i w 3 Pułku Artylerii we Frankfurcie nad Odrą. W dniu 01.01.1924 roku został awansowany na stopień kapitana (hauptman), a 1 pażdziernika 1933 roku na stopień majora. W dniu 1.04.1936 roku został awansowany na stopień podpułkownika (Oberstleutnant). Służył w 12 Pułku Piechoty i w 14 Pułku Piechoty. W 1938 roku został dowódcą 14 Pułku Piechoty. W dniu 1 stycznia 1939 roku został awansowany na stopień pułkownika (Oberst).

Podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku dowodził tym pułkiem walcząc w Polsce. Dowodził nim do listopada 1940 roku, stojąc na jego czele podczas kampanii francuskiej w 1940 roku. Od listopada 1940 roku do grudnia 1942 roku dowodził Arko 136 (niem. Artillerie-Kommandeur 136). W
dniu 1 sierpnia 1942 roku został awansowany na stopień generał majora (Generalmajor). W styczniu 1943 roku objął dowództwo Harko 304 (niem. Höherer Artillerie-Kommandeur 304), wchodzącej w skład walczącej na froncie wschodnim 17 Armii. W czerwcu 1943 roku został przeniesiony do rezerwy OKH. W lutym i w marcu 1944 roku przebywał w Jeleniej Górze, dowodząc 9 Dywizją Szkolną. W marcu 1944 roku został dowódcą Harko 314 (niem. Höherer Artillerie-Kommandeur 314), wchodzącej w skład walczącej na Bałkanach Grupy Armii „E”. Pod koniec 1944 roku jego siły zredukowały siędo Grupy Bojowej „Scholz” wchodzącej w skład LXXXXI Korpusu Armijnego. W 26 grudnia 1944 roku został odznaczony Krzyżem Rycerskim Krzyża Żelaznego (niem. Ritterkreuz des Eisernen Kreuzes), który został wprowadzony w Rzeszy w 1939 r. jako nowa klasa odznaczenia.

Krzyż Żelazny ustanowiony został we Wrocławiu
10 marca 1813 roku przez króla Prus, Fryderyka Wilhelma III, było to odznaczenie wojskowe przyznawane za męstwo na polu walki lub sukcesy dowódcze. Poniżej widokówka z 1913 r. wydana z okazji 100 lecia ustanowienia Krzyża Żelaznego.



Odznaczenie zaprojektował wybitny niemiecki architekt Karl Friedrich Schinkel. Wzorował się na krzyżach używanych przez Zakon Szpitala Najświętszej Maryi Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie, czyli przez Krzyżaków. Na Krzyżach Żelaznych była wybita data związaną z wojną, za którą je nadano. Istnieją zatem krzyże z datami: 1813, 1870, 1914 i 1939. Na ramionach krzyża umieszczano także inicjały panujących i korony. W czasach III Rzeszy na Krzyżach Żelaznych widniała swastyka.
Do końca I wojny światowej istniały trzy klasy Krzyża Żelaznego. Najwyższą klasą był Krzyż Wielki - dla generałów, którzy odnieśli zdecydowane zwycięstwo, skutkujące opuszczeniem pozycji przez nieprzyjaciela, także za zdobycie twierdzy lub jej skuteczną obronę. Otrzymali go m.in. Gebhard Blueher, Gerhard Schranhorst, Paul von Hindenburg, Erich Ludendorff. W latach 1939-1945 jedynym Krzyżem Wielkim został odznaczony Hermann Goering.


W 1938 roku Krzyż Żelazny znalazł się w herbie Wrocławia. W tym samym roku odbyły się we wrocławskiej Hali Stulecia (wybudowanej dla upamiętnienia 100. rocznicy pokonania Napoleona pod Lipskiem) obchody 125. rocznicy ustanowienia odznaczenia.
W 1939 roku wprowadzono nową klasę odznaczenia: Krzyż Rycerski.


W kwietniu 1945 roku został komendantem miasta Naumburg. W 1945 roku dostał się do amerykańskiej niewoli. Po zakończeniu II Wojny Światowej służył w Bundeswherze w stopniu generała - majora.

Zmarł w dniu 6 maja 1951 roku w miejscowości Verden nad rzeką Aller.

Erich Scholz pochodził z rodziny dziedzicznego sołtysa brochowskiego, którzy zamieszkiwali w Brochowie przy obecnej ulicy Centralnej 7 i 7 a, pod adresem 7b był ogród należący do tej rodziny.
                                         
Brochów, lipiec 2014 r. , aktualizacja 10.03.2017 r.                                                                                      Henryk Lochdański


Żródło:
1.
http://www.muzeum-slask1939.pl/content/258
2. zdjęcia pochodzą z internetu                                                        
3.
http://dzieje.pl/rozmaitosci/200-lat-temu-ustanowiony-zostal-krzyz-zelazny

 
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego