Folwark - Brochów na przestrzeni wieków

Idź do spisu treści

Menu główne:

Folwark

Pałac

W  roku 1727 Zygmunt Passonius - opat zakonu Augustianów, rozpoczął budowę pałacu w Bracke, którego budowę zakończono  w 1729 roku. Wybudowany  pałac był w stylu barokowym a jego pierwotny wygląd przedstawił na swoich rycinach Fryderyk Bernard Wernher. Wraz z pałacem powstał przy nim park, który istnieje do dzisiaj. Dzięki rycinom Fryderyka B. Wernhera znajdujących się w  „Ilustrowanej Topografia Śląska z lat 1744 - 1768”  wiemy, że teren Bracke to majątek ziemski z parkiem i szereg zabudowań wzdłuż obecnej ulicy Centralnej. Była to zatem wioska o zabudowie ulicówki. Przy obecnej ulicy Wiaduktowej znajdowała się owczarnia. Dzięki rycinom przedstawiającym pałac i park  z lotu ptaka oraz  założenia planu pałacowego i wsi wiemy, jak wyglądał pałac wraz z zabudowaniami gospodarczymi i parkiem oraz to, że w wiosce były 22 gospodarstwa ( opis zawiera nazwiska przypisane do poszczególnych nieruchomości) i kaplica, która znajdowała się na wysokości obecnego skrzyżowania ulicy Wiaduktowej z Centralną. Ponadto na rycinie tej zauważyć można, że na obecnym placu przy ulicy Centralnej znajdował się staw a drugi na terenie samego folwarku (widoczny na mapie Brockau z 1889 roku).

Edyktem z 30 października 1810 Fryderyk Wilhelm III Pruski dokonał sekularyzacja majątków kościelnych na terenie m.in. Śląska, która dotyczyła również majątku zakonu Augustianów w Brockau. Od tej chwili stały się one własnością państwa pruskiego.
W bliżej nieokreślonym czasie pałac staje się własnością Esther Eleonore Auguste Fischer, która do 1813 roku była zamężna - mężem jej był Daniel Kuh jak również nie jest wiadome czy władała pałacem do czasu aż stał się własnością Walterów.
W roku 1834 majątek ziemski z pałacem staje się własnością Heinricha Waltera ( Rittergutsbesitzer - właściciel ziemski) który należał do tej rodziny do  1945 roku. Po jego śmierci dziedzicem majątku zostaje w 1854 r. jego syn Franz Walter, który w latach 1874 - 1880 zasiadał we władzach gminy Dürrgoy-Brockau jako przewodniczący Rady Gminy. W 1900 roku dokonana została przebudowa pałacu
(przez architekata Ericha Graua) i w stanie takim dotrwał do czasów II wojny światowej. Rzut przyziemia przebudowanego pałcu znajduje się niżej obok zdjęcia wiezy pałacowej z zegarem. Podczas działań wojennych pałac uległ znacznym zniszczeniom i nigdy nie został odbudowany. W roku 1975 został ostatecznie rozebrany.

W pierwszym okresie po wojnie pałac wraz z ziemią i pozostałymi zabudowaniami był we władaniu PKP i nazywany był przez mieszkańców Brochowa majątkiem lub kolejowym PGR. Po jego pozostawieniu uległ rozszabrowaniu i ostatecznie w połowie lat 70-tych ubiegłego wieku został rozebrany. Z majątku ziemskiego pozostały do chwili obecnej między innymi słupy bramy wjazdowej, zabudowania gospodarcze tzw. ekonomówki i spichlerz (z 1865 roku), domy przy ulicy Centralnej należące do pracowników dworu
( część z nich zostałą w 2016 roku rozebrana) oraz park, zwany Brochowskim - jest to najstarszy park na terenie Wrocławia.

Budynek ekonomówki i inne były w okresie powojennym zamieszkiwane co uchroniło je przed całkowitą dewastacją a obecnie ulegają dewastacji domy pracowników dworu znajdujące się przed wjazdem do dawnego folwarku
(rozebrane zostały w 2016 r.) oraz pierwszy spichlerz, ktory jest rozbierany ( w 2015 r.).
Mieszkańcy Brochowa tereny należące do dawnego pałacu nazywali majątkiem.

Aktualnie trwa rewitalizacja tzw ekonomówki i części zabudowań dawnego folwarku - adaptowanych na hotel z restauracją - znajdujących się po prawej stronie.
Cześć hotelowa została udostępniona w 2014 roku jako Hotel Brochów.

Zdjęcia ruin pałacu pochodzą z 1974 roku i wykonane zostały przez autora strony.


 
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego