Katolicki - Brochów na przestrzeni wieków

Idź do spisu treści

Menu główne:

Katolicki

Kościoły

Pierwsze informacje o działalności kościoła katolickiego można związać z benedyktynami i parafią św. Wojciecha, która w  połowie XI wieku obejmowała swym zasięgiem  osady leżące po lewej stronie Odry, następni byli dominikanie a potem augustianie - fakt potwierdzony w bulli papieża Celestyna III z 1193 roku.
Od XIII wieku Brochów związany był z parafią św. Maurycego aż do czasu utworzenia odrębnej parafii. W trakcie wojny 30-letniej w kościele św. Maurycego - Szwedzi zmienili proboszcza i wprowadzili protestantyzm. Dotychczasowe "wyjazdy" do kościoła mieszkańców Brochowa uległy ograniczeniom z chwilą wybudowania pałacu (1729) przez kanoników regularnych, w którym znajdowała się kaplica.
Na rycinie sporządzonej w 1744 roku przez Friedricha Bernharda Wern
hera, widoczny jest krzyż, który znajdował się na obecnym skrzyżowaniu ulicy Centralnej i Wiaduktowej.
W ówczesnym Brochowie wśród mieszkańców były dwa wyznania protestanckie i katolickie, z lekką przewaga tych pierwszych, stan taki utrzymał się do 1945 roku. Wynikiem czego była jednoczesna budowa w latach 1910 - 1911 kościołów tych wyznań - wynikało to z obowiązującego prawa.

Kardynał Georg Kopp dekretem z 27 pażdziernika 1901 r. tworzy podwaliny pod parafię w Brockau, gdyż swym dekretem tworzy kurację w Brockau. Pierwszu kuratus w Brockau pojawia się dopiero w 1905 r.

W Posłańcu Niedzielnym z  3 kwietnia 1904 roku, który informował o bierzmowaniu w kościele Świętego Maurycego m.in. dzieci z Brockau, którego dokonał 21 marca 1904 roku Kardynał Georg Kopp. Wymieniona jest również w tym numerze osoba z Przodkowa (Brockau) jako ofiarodawca datków.
Posłaniec Niedzielny z  22 października 1905 roku informuje o mianowaniu księdza kapelana  Alfreda Schuberta we Wrocławiu u św. Michała jako kapelana lokalnego w Brockau, zatem w 1905 roku Brochów staje się filią parafii św. Maurycego o czym informował Posłaniec Niedzielny z 22 kwietnia 1906 roku w dziale  „Wiadomości  dyecezyalne” informuje o powstaniu nowych parafii lub duszpasterstw w 1905 roku wymieniając Przodków (Brockau).
Podobną informację zamieściły Nowiny Raciborskie z    5 maja 1906 r.  
Alfred Schubert od 26 września 1905 roku był pierwszym księdzem z tytułem kuratusa (kuratorem) w Brockau. Informacje o tym zamieścił Głos Śląski z 25 pażdziernika 1905 r. o następującej treści cyt. ks. kap. Alfred Schubert w Wrocławiu u św. Michała jako kap. lokalny w Brockau.
Od 1905 roku msze katolickie odbywały się w powstałej wcześniej szkole ludowej, gdzie na II piętrze wydzielona jedną z sal lekcyjnych na te potrzeby.
Przenośny oftarz wraz z pozostałym wyposażeniem niezbędnym do prowadzenia mszy ofiarowny został przez parafię św. Maurycego. W sali mogło pomieścić się do 100 wiernych, z tego powodu odbywały sie dwie msze święte. O powstaniu kaplicy w szkole donisła prasa lokalna m.in. Brockauer Anzeiger w lipcu 1905 r.

Pod tytułem „Przeniesieni, mianowani lub ustanowieni” -  ksiądz kapelan dr Jerzy Schmidt we Wrocławiu u św. Mikołaja jako kuratus do Brockau donosił o tym Posłaniec Niedzielny z  9 sierpnia 1908 roku ( dawniej wobec rektora kościoła używano tytułu kuratus przy czym tytuł mógł dotyczyć również wikariusza, któremu powierzono opiekę nad kościołem filialnym - drugie określenie dotyczyło Brockau).

Do czasu wybudowania kościoła w Brockau katolicy należeli do parafii świętego Maurycego we Wrocławiu przy Traugutta (Klosterstraße) podobnie jak mieszkańcy Księża, ulicy Krakowskiej i okolicznych (obecna parafia św. Józefa Rzemieślnika).  W parafii świętego Maurycego proboszczem był m.in. Paul Peikert, znane są jego pamiętniki  opisujące Festung Breslau. Niezależną parafią Brockau stał się 25 maja 1914 roku. Pierwszym proboszczem został ksiądz dr Jerzy Schmidt, a ostatnim w Brockau był  Mihaltsek.

W sprawie budowy kościoła katolickiego w Brockau w lutym 1902 roku powołano komitet budowy kościoła, który zajął się ustaleniem lokalizacji kościoła oraz pozyskanie środków finansowych na jego budowę. Komitet składał się z następujących osób: Alfons Dirschke, Franz Walter, Ernst Richtarsky, Paul Dratschke, Franz Schubert, Theodor Werner, Theodor Thiel.  
30 maja 1906 r. gmina Brockau występuje z petycją do rządu o uzyskanie zezwolenia na wykorzystanie funduszy państwowych na budowę kościołów w Brockau.

Budowa kościoła katolickiego w Brockau trwała w latach 1910 - 1911 (początkowo kościół miał zostać zbudowany przy obecnej ulicy Centralnej 30 przy istniejącej tam szkole katolickiej) chociaż kamień węgielny został wmurowany już w 1907 roku. Plac na którym powstawał kościół był terenem gminnego targowiska, który zachował swój charakter także po wybudowaniu kościoła wg. wspomnień mieszkańców Brockau m.in Richarda Dubila - miały się tam odbywać targi raz w tygodniu. Faktycznie rada gminy podjęła decyzję w pażdzierniku 1911 roku o likwidacji targowiska w tym miejscu i utworzeniu skweru.
Architektem kościoła był profesor Friedrich Oskar Hossfeld z Berlina, który od  1900 roku kierował w Ministerstwie Robót Publicznych w Berlinie działem budowy muzeów, kościołów i budowli zabytkowych w Prusach. Imienia Friedrich nie używała w swoje działalności zawodowej. Nadzór i koordynacje prac nad zagospodarowaniem terenu sprawował radca budowlany Friedierich Doberman.

Zaprojektowany przez Oskara Hossfelda kościół jest budowlą w stylu neoromańskim i swoim wyglądem nawiązywał do kościoła św. Michała w Hildesheim (okolice miejsca urodzenia kardynała Georga Koppa) oraz w Schönborn (również projektowanego przez Hossfelda), ma ponad 34 metry długości
, 17 metrów szerokości oraz 12 metrów wysokości w nawie główenej, może pomieścić ponad 1000 wiernych (400 osób na miejscach siedzących i 770 stojących). Jest on trójnawową bazyliką filarowo-kolumnową na planie krzyża łacińskiego, posiada jedną wieże w której znajduje się empora organowa. Wieża posiada obecnie 38 metrów wysokości (jest niższa od pierwotnej o około 8 metrów, po usunięciu z niej w 1945 roku sygnaturki). Organy wykonała firma Sauer & Sohn z Franfurtu nad Odrą.

Wysokość nawy głównej wynosi 12 metrów a naw bocznych po 6 metrów. Gzymsy, okna, wewnętrzne filary i słupy oraz portal wykonane są z żółtawo-szarego piaskowca. Dach w całości pokryty był dachówką a sygnaturki (chełmy) blachą miedzianą. Malowanie wnętrza wykonane zostało  przez Augusta Oetkena z Berlina, który był profesorem architektury na Wyższej Szkole Technicznej a jego obrazy zdobią wiele kościołów. Jego dziełem są polichromie na drewnianym suficie nawy gł
ównej pokazujące Mojżesza z Tablicą Praw, Chrystusa wraz ze świętymi Piotrem i Pawłem a także na pozłacanym sklepieniu absydy postać świętego Jerzego - patron kościoła. Freski wykonane w nawie bocznej nie zachowały się, obecne pochodzą z lat 70-tych ubiegłego wieku, kiedy kościół poddany był renowacji i ukazują świętych i błogosławionych polskiego chrześcijaństa m.in św. Kazimierza, księdza Skargę czy św. Jadwigę.
Wykonawcą chrzcielnicy i witraży na chórze był Karl van Treek z Wrocławia. Witraże przedstawiające świętą Elżbietę, świętego Maurycego oraz Archanioła wykonane zostały przez znaną pracownię Adolpha Seilera z Wrocławia (witraże w czasie wojny uległy uszkodzeniu i w latach 60-tych ubiegłego wieku wymienione na obecne a wykonane zostały w Krakowie w 1959 roku, projektował je profesor Stanisław Kopystyński z Wrocławia).

Zdobienia ołtarza, ambony i ławki komunijnej były  wykonane z dębowego drewna przez rzeźbiarza Georga Schreinera  z Ratyzbony. Sam ołtarz i ambona wykonane są z białego belgijskiego wapienia.
Ołtarz główny jest z płaskorzeżbą czterech Ewangelistów a ambona ozdobiona jest figurami czterch Ojców Kościoła.
Część centralna ołtarza tworzą - posrebrzane  tabernakulum i  posrebrzany krucyfiks (dzieło rzeżbiarza Jaroslava Vonka). Duży wkład w w wyposażeniu wnętrza kościoła wnió
sł Franz Walter (właściciel pałacu i majątku w Brockau), który ufundował ołtarz główny (wraz z tabernakulum), wyposażenie ołtarzy bocznych, ambony i dzwonu (jednego z trzech - Jerzego). Ołtarze boczne ustawione są na zakończeniu naw bocznych i poswięcone są Matce Bożej i św. Jadwidze.
Chrzcielnica wykonana została z piaskowca
(pochodzi z miejscowości Czaple koło Pielgrzymki) i przykryta jest mosięzną pokrywą. Wykonawcą był Tilmann Schmitz z Breslau.
Drewniane płaskorzeżby przedstawiają stacje drogi krzyżowej, które obecnie posiadają polskie opisy.
Drzwi zewnętrzne wykonane zostały z drewna dębowego pokrytego blachą miedzianą nitowanej  ozdobami z  kutego żelaza (pasy, kołatki). Między  drzwiami wejściowymi, pomnik świętego Jerzego i portal wykonany w piaskowcu przez rzeźbiarza Louisa Riedla
ze Strasburga. Powyżej lampa drzwi wejściowych do  kościoła została ufundowana przez Gotfryda Scholza (syn dziedzicznego sołtysa).
Fundatorem chrzcielnicy, figur Chrystusa, św. Jerzego i św. Antoniego było Katolickie Zrzeszenie Brochowskie. Ołtarz Najświętszej Marii Panny ufundowało brochowskie Katolickie Zrzeszenie Panien.


Obszar zabudowany kościoła wyniósł 648 metrów kwadratowych a kubatura wraz z wieżami wynosiła 9127 metrów sześciennych. Nadzorował budowę kościoła (również ewangelickiego, który powstawał w tym samym czasie) Friedrich Doberman.

W stosunku do pierwotnej zabudowy kościół obecnie:

  • nie posiada sygnaturki na dzwonnicy (zachowała się jedynie nad nawą główną) jest tam obecnie krzyż,   

  • dach  dzwonnicy pokryty jest blachą a nie dachówką (wymiana w 1966-7 roku),

  • nie ma witraży wykonanych przez Adolpha Seilera,

  • nie ma oryginalnych fresków malowanych przez Augusta Oetkena.

  • arkady w części lewej i prawej od placu zostały zamurowane, a od wewnatrz częściowo,

  • plebania mieściła przy kościele w miejscu, gdzie obecnie stoi nowy budynek sal katechetycznych.



Konsekracja kościoła 5 listopada 1911 roku


W dniu 5 listopada 1911 roku arcybiskup wrocławski kardynał Georg (Jerzy)  Kopp dokonał  konsekracji   nowo wybudowanego kościoła parafialnego w  Brochowie koło Wrocławia. Świątynię wybudowano według  projektu znanego architekta  Oskara Hossfelda,  a głównym fundatorem był Kardynał Kopp,  który  ofiarował  na ten cel niebagatelną  kwotę 140.000 marek (koszt ogólny budowy oszacowano  na  200.000  marek).
Na  znak wdzięczności dla fundatora patronem kościoła został św. Jerzy.  Punktualnie  o godzinie  8.00  po raz pierwszy odezwał się wielki dzwon brochowskiego  kościoła  oznajmiając zebranym o przybyciu  kardynała Koppa do miejscowego  ratusza.
Dostojnego fundatora przywitał w otoczeniu  tłumu wiernych - Prezydent  Gminy  prof. dr Dierschke,  a następnie udano się na robocze rozmowy do  sali  reprezentacyjnej ratusza.  W  rozmowach wzięli udział:  nadprezydent wrocławskich kolei żelaznych dr Mallison,  radca dr Porsch, właściciel majątku  ziemskiego  w  Brochowie Franciszek Walter, budowniczy kościoła mistrz murarski Dobermann, a także radca krajowy dr Michelhaus. Poruszano wiele ważkich problemów życia codziennego prężnie rozwijającego się wówczas brochowskiego węzła kolejowego.
Następnie kardynał Kopp  udał się na pobliski  plac  przykościelny,  gdzie  oczekiwało go  liczne grono  duchowieństwa oraz olbrzymia rzesza wiernych. Uroczystość powitalną rozpoczął chór kościelny pod  przewodnictwem Marka Schnabela, który przy akompaniamencie orkiestry wykonał  pieśń   „Wznoś  się, wznoś do góry duszo moja". Dostojnego Arcypasterza powitał w imieniu zgromadzonych archiprezbiter miasta Wrocławia dr Bergel wraz z radcą Konsystorza ks. Velekel'em i kuratorem  brochowskim ks. dr Schmidtem. Po tradycyjnie wygłoszonej formule powitania ks. Kardynał przeszedł do znajdującej się nieopodal salki katechetycznej aby przebrać  się w szaty pontyfikalne. Po wyjściu z salki ok. godz. 10.00, z procesją, pod okazałym baldachimem ks. Kardynał przystąpił do przepisanego prawem kanonicznym poświęcenia  świątyni.
W  pierwszej kolejności zostały poświęcenie zewnętrzne ściany kościoła, a  następnie figura  św. Jerzego będąca ozdobą portalu głównego świątyni. Po czym ks. Kardynał  końcem pastorału uderzył w drzwi wejściowe świątyni i wszedł do wnętrza, gdzie pośrodku nakreślił pastorałem alfabet  grecki i łaciński. Następnie poświęcił wewnętrzne ściany świątyni, a krzyżem namaścił 12 krzyży zwanych apostolskimi oraz ołtarz główny. Po poświęceniu świeczników,  ołtarz nakryto obrusem idostojny Arcypasterz  w asyście radcy Velkela, proboszcza Schuberta oraz kuratusa Heidricha przystąpił do koncelebracji pontyfikalnej mszy św., podczas której wygłosił również okolicznościowe kazanie. Końcowym akordem solennego nabożeństwa było chóralne od śpiewanie hymnu „Te Deum Laudamus”, po czym ks. Kardynał  udzielił  obecnym arcypasterskiego błogosławieństwa.
Równie gościnnie przyjął Brochów  zacnych   gości  na  nieoficjalnej części uroczystości, gdzie  w pałacu ziemianina Waltera,  przy suto zastawionym stole bawiono się do późnych godzin wieczornych.
Natomiast  w godzinach popołudniowych,  ale już bez udziału Kardynała z kaplicy szkolnej, gdzie dotychczas gromadzili się wierni Brochowa  na nabożeństwach, wyruszyła procesja  z Najświętszym Sakramentem do nowego kościoła, która zakończyła podniosłe uroczystości konsekracyjne.

Opis zamieszczony w Wiadomościach Brochowskich nr 6/2002 r. autor Jacek Grygiel


Poniżej przebieg tej samej uroczystości opisany w książce
Kościół pw. św. Jerzego Męczennika i Podwyższenia Krzyża Świętego we Wrocławiu Brochowie 1911-2011, str. 91-97 przez P. Gaglika - dla porównania, gdyż są one w wielu elementach opisu różne.

Uroczystość poświęcenia brochowskiego kościoła parafialnego
5 listopada 1911 roku


Uroczystość rozpoczęła się poranną Mszą św. o godz. 6 rano jeszcze w kaplicy szkolnej. Natomiast o 8.00 przed ratuszem browchowskim przywitano kard. Koppa. Towarzyszył mu niedawno mianowany przez kardynała, jego tajny sekretarz, ks. dr. Joseph Newger. Obaj zajechali uroczyście specjalnym powozem. Przed siedzibą kminy księcia Kościoła powitał w imieniu włądzx powiatowych starosta dr Ernest Wichelhaus, a w imieniu gminy brochowskiej - ławnik w zarządzie gminnym i znany przedstawiciel ewangelików brochowskich, Wilhelm Staroste.
...  W przedsionku ratuszowym mimo poważnej choroby nieoczekiwanie powitał księcia Kościoła naczelnik gminy, prof. Dierschke. Podkreśłił on, iż po raz pierwszy najwyższy pasteż śląskiego kościoła gości w brochowskich murach. Następnie kardynał wraz z ks. dr. Schmidtem w towarzystwie brochowianek z Katolickiego Zrzeszenia Panien przeszedł na plac przykościelny... W zakrystiikardynał się w szaty liturgiczne oraz złożył relikwie pochodzące z rzymskich katakumb.
Przed kościołem radca duchowny, proboszcz parafii św. Maurycego, Wilhelm Velkel powitał kardynała, zapewniając o wierności brochowskich katolików Kościołowi i Ojczyżnie. Następnie dziesięcioletnia córeczka nauczyciela brochowskiej szkoły katolickiej Richarda Kirscha wyrecytowała wierszyk powitalny. Na podwórcu przkościelnym towarzyszyły zebranym poczty sztandarowe kilku katolickich Zrzeszeń Robotniczych z Brochowa oraz z sąsiednich parafii m.in Żorawiny, Świętej Katarzyny i Ołtaszyna. Uroczystości zaszczycili ponadto prezes dyrekcji kolei żelaznych - Arthur Mallison, wyżsi notable rejencji wrocławskiej - urzędnik budowlany rejencji Josef Maas oraz radca rejencji Lothar von Kunowski. Świecką strone katolików reprezentował czołoy polityk partii Centrum na Śląsku, wiceprzewodniczacy sejmu pruskiego Felix Porsch, oraz Franz walter właściciel dóbr brochowskich. ...
O 11.30 otworzyły się drzwi kościoła, a kardynał osłonięty baldachimem udekorowany godłem kardynalskim zatrzymał się na modlitwę przed figurą św. Jerzego na filarze dwudzielnym portalu....

Uroczysta procesja podązyła od głównego portalu, trzykrotnie okrążyła kościół, poświęcają za każdym okrążeniem jego mury. Po czym nastąpiło uroczyste wejście kleru do wnętrza świątyni, poświęcenie ołtarza głównego oraz trzykrotne poświecenie murów wewnątrz. Następnie wypełnili kościół goście i brochowianie w liczbie ok. 1200 wiernych. Gdy książe Kościoła podjął relikwiarz rozpoczęła się chóralnym śpiewem Msza św. Chórem męskim złożonym z róznych miejscowych stowarzyszeń śpiewaczych dyrygował nauczyciel M. Schnabel, organy zaś przejął brochowski nauczyciel Suchan...
W homilii kardynał wspomniał m.in o szybkim rozwoju Brochowa...
O godzinie 12.15 kard. Kopp udał się z powrotem do ratusza. W sali posiedzń podejmowany był śniadaniem w niewielkim gronie osób. ... O godz. 15.00 były kurator brochowski, a proboszcz Sławy, ks. dr Schubert, zakończył uroczystości procesjonalnym przeniesieniem Najświętszefo Sakramentu z kaplicy szkolnej do kościoła św. Jerzego...

Tekst ze skrótami pochodzi z ksiązki P. Gaglika - Kościół pw. św. Jerzego Męczennika i Podwyższenia Krzyża Świętego we Wrocławiu Brochowie 1911-2011, str. 91-97

W ołtarzu kościoła po bokach tabernakulum są umieszczone drewniane płaskorzeźby przedstawiające ewangelistów: Marka, Łukasza, Jana  i Mateusza. Każdy z przedstawionych ewangelistów  trzyma  w  dłoniach   otwartą księgę z początkowymi tekstami zaczerpniętymi z ewangelii.  Jan w trzymanej księdze posiada słowa „In principio  erat  Verbum"  czyli  ,,Na  początku  było słowo". Mateusz - „Liber generationis Jesu Christi" czyli ,,Księga  pokoleń  Jezusa  Chrystusa" z kolei Marek  w otwartej księdze ma napis ,,Jnitium Ewangelii Jesu Christi" czyli „Początek Ewangelii Jezusa Chrystusa",   natomiast Łuksza w trzymanej księdze posiada napis „Fiuit   in  diebus   Herodis   Regis" a zatem ,,Było to za dni  Heroda  króla".   W centralnym  punkcie  ołtarza znajduje się tabernakulum, na którym są umieszczone słowa:  „Venite ad me omnes qui laboratis et onerati estis et ergo reficiam vos" czyli „Przyjdźcie do mnie wszyscy, którzy pracujecie i obciążeni  jesteście, a ja pokrzepię was". Po bokach znajdują  się napisy „Sanctus Dominus" „Święty Pan" i  „Deus   Sabaoh”  „Bóg  zastępów”. Nad  tabernakulum, na dużej pozłacanej  tablicy napisano jest „Pleni sunt Coeli et Terra”  czyli „Pełne  są niebiosa i ziemia”. W prezbiterium za głównym ołtarzem znajdują  się  trzy okna  z  witrażami, które przedstawiają trzy cnoty boskie: wiarę - Fides, nadzieję -  Spes   i  miłość   - Caritas.  

Pierwszymi kuratusami i
proboszczami w parafii katolickiej w Brockau byli:
ksiądz Albert Schubert,
ksiądz Georg Schmidt,
ksiądz Felix Hasse,
ksiądz Joseph Michaltsek.

Od 1945 roku proboszczami lub administratorami parafii brochowskiej byli:
- ksiądz Wiącek,
- ksiądz Bolechowski,
- ksiądz Antoni Samulski,
- ksiądz Jan Polański,
- ksiądz Wacław Jabłoński w okresie 1947 r. do wiosny 1948 r.,
- ksiądz Paweł Kopalewski od wiosny 1948 r. do września 1948 r.,
- ksiądz Leopold Szwankowski,
- ksiądz Eugeniusz Tomaszewski,
- ksiądz Jerzy Babiak,
- ksiądz Kazimierz Malinoś,
- ksiądz Jan Kleszcz.


Od sierpnia 1962 r. w parafii pojawiły się siostry Urszulanki - obecnie ich już nie ma.

W 1956 r. kościół został odmalowany, a 1958 roku położone zostały nowe posadzki. W latach 1966 -1967 w kościele odmalowano prezbiterium oraz dokonano wymiany pokrycia dachowego kościoła - zmieniono dachówki na blachę.

Od 22 grudnia 2003 r. w dawnych salach katechetycznych otwarto świetlicę środowiskową, która istnieje do chwili obecnej.

W 2003 roku wykonano prace konserwatorskie ołtarza głównego.

5 listopada 2011 roku mieszkańcy Brochowa świętowali setną rocznicę poświecenia kościoła parafialnego p.w. św. Jerzego i Podwyższenia Krzyża Świętego w trakcie której zostały poświęcone kaplica adoracji oraz dwa dzwony. Większy nosi imię świętego Jana Chrzciciela a mniejszy błogosławionego Jerzego Popiełuszki.

W listopadzie 2012 na skwerze przed kościołem postawiono elementy związane z koleją tj. szyny, oś toczną parowozu oraz odnowiony, pochodzący z roku 1927, dwuramienny semafor kształtowy.


Pod koniec 2014 r. przy bocznym wejściu do kościoła pojawiły się dwa krasnale (znane z wielu miejsc we Wrocławiu). Jeden z nich jest w pozycji stojącej a drugi siedzącej a dodatkowymi elementami przy nich są pociągi. Nazwane zostały Brochowskimi kolejarzami. Autorem krasnali jest Beata Zwolańska-Hołod.

6 stycznia 2015 r. odbyła się msza poświecona 100 leciu parafii brochowskiej. W dniu tym poświęcone zostały tablice pamiątkowe znajdujące się w przedsionku kościoła. Na tablicy po stronie lewej wypisane są nazwiska proboszczów parafii a na drugiej nazwiska kardynałow i biskupów Archidiecezji Wrocławskiej.

6 stycznia 2016 r. otwarta została Brochowska Brama Miłosierdzia (brama po prawej stronie od wejścia głównego do kościoła), zamknięcie bramy nastąpiło 13 listopada 2016 r. w odprawionej w katedrze mszy. Faktyczne zakończenie Roku Jubileuszu Miłosierdzia nastąpiło 5 i 6 listopada 2016 r. Otwarcie tej bramy związane było z obchodzonym w parafii Rokiem Jubileuszu Miłosierdzia. Z tej okazji w powstała kamienna Brama Miłosierdzia, która jest po prawej stronie kościoła.

W dniach 15-16 maja 2017 r. powstał mural na murze kościelnym przy ulicy Laotańskiej. W dniu 15 maja zostały zamalowane znajdujące się na murze stare graffiti i pomalowano mur na kolor biały. Następnie naszkicowano na nim przyszły mural.

 
 

W związku ze zbliżającym się jubileuszem setnej rocznicy samodzielnej parafii na Brochowie, która powstała 1 stycznia 1915 r. po wydzieleniu z parafii Świętego Maurycego. Proboszcz parafii Świętego Jerzego, męczennika Podwyższenia Krzyża Świętego ksiądz Jan Kleszcz organizuje uroczystości związane z dziękczynieniem za dar Chrztu Świętego i sakramentu małżeństwa.
Osoby biorące udział w tych uroczystościach wpisywane są do Brochowskiej Księgi Wielkiego Jubileuszu.
W dniu 9 lutego 2014 r. odbyła się uroczystość dziękczyniena za dar Chrztu Świętego osób z terenu Brochowa, które w lutym były ochrzczone.


 
 
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego