Sowa uszata - Brochów na przestrzeni wieków

Idź do spisu treści

Menu główne:

Sowa uszata

Wieści Brochowskie > Artykuły > 2015

Sowa uszata (Asio otus) na Brochowie


Od kilku lat na modrzewiach przy Szkole Podstawowej nr 80 przy ulicy Polnej przebywają sowy uszate. Ilość ich jest zmienna 3 lata temy było ich 10 w roku bieżącym 7.
Sowa uszata zwana także uszatką zwyczajna lub uszatką (Asio otus) to gatunek  ptaka  drapieżnego z rodziny  puszczykowatych  (Strigidae), które objęte są ścisłą ochroną gatunkową.
Ptaki te aktywne są nocą, poluje głównie od zmierzchu do świtu. Lot mają  wolny, ślizgowy, bardzo cichy ze względu na miękkie lotki. Latają nisko (1-2 m) nad ziemią, lotem ślizgowym ze skrzydłami ułożonymi poziomo, i nasłuchują z głową przechyloną w jedną stronę.  W okresie lęgowym sowa uszata wylatuje na polowanie nawet 4 godziny przed zachodem słońca, a kończy polowanie po świcie. Nie buduje gniazd lecz wykorzystuje stare gniazda innych ptaków głównie krukowatych. Składa, w okresie kwiecień-maj, od 4-6 jaj, które wysiaduje samica ok. 30 dni a następnie przez kolejne 30 dni opiekuje się potomstwem.




Uszatka lata bardzo sprawnie, kiedy poluje potrafi zawisnąć w powietrzu trzepocząc beszelestnie skrzydłami. W dzień uszatka siedzi ukryta na wysokich drzewach, wyciągając ciało aby upodobnić się do gałęzi drzew. Płochliwa, gdy jest zaniepokojona, prostuje się i wysmukla oraz przymyka oczy.
Uszatka jest ptakiem częściowo osiadłym, częściowo podejmuje wędrówki do miejsc  koczowania  od lutego do kwietnia oraz od października do listopada. Późną jesienią i zimą można spotkać stada uszatek od kilku do kilkudziesięciu sów na jednym lub kilku drzewach. Tak jest w Brochowie. Miejsca gromadnego przebywania nie zmieniają się z roku na rok i są wykorzystywane przez te same ptaki.




Pożywieniem sowy uszatej są prawie wyłącznie gryzonie - norniki zwyczajne oraz myszy (jako pokarm uzupełniający). Polnik jest najpospolitszym gryzoniem w naszej faunie. Jak sugeruje jego nazwa, zamieszkuje pola uprawne, łąki i ogrody. Sezonowo przemieszcza się  z pól na obrzeża lasów, unika jednak mokrych biotopów. Nasilenie jego aktywności przypada na godziny wieczorne i nocne. Preferencje biotopowe i aktywność  tego gatunku pokrywają  się  z rewirami łowieckimi i aktywnością  sowy uszatej, która poluje na otwartych terenach, stąd zapewne wynika dominacja tego gatunku w jej pokarmie.
Sowa uszata jest ptakiem zwinnym i potrafi łapać również owady i ptaki w locie. W pobliżu siedlisk ludzkich większy udział w pokarmie zajmują wróble lub mazurki - głównie w okresie zimowym.
Po ok. 3-4 godzinach po zjedzeniu gryzonia sowa uszata wydala przez dziób niestrawione resztki pokarmu w postaci tzw.  wypluwek. Są one duże (2 × 5 cm), owalne lub wałeczkowate, koloru czarnego lub szarego i zawierają kości, zęby i sierść.



Uszatki polują nocą na otwartych przestrzeniach cichy lot zapewniają puszyste, miękkie pióra i lekko pikowana przednia krawędź skrzydła, podobnie jak u innych sów. Gdy tylko sowa namierzy słuchem i wzrokiem  ofiarę, natychmiast spada na nią, przygważdżając szponami do ziemi. Przy całkowitej ciemności posługuje się tylko słuchem w lokalizacji zdobyczy. Mniejsza zdobycz jest od razu połykana lub niesiona w dziobie, większa
niesiona jest  w szponach.

Od zasobów pokarmowych siedlisk na których się pojawia zależy intensywność, zasięg wędrówek oraz wielkośc lęgów.

  


  

Od dwóch lat sowy nie pojawiają się na drzewie przed szkoła, gdyż przeniosły się na świerki znajdujące sie po drugiej stronie ulicy.
W lutym 2017 r. ponownie część sów przeniosła się na modrzewie przed szkoła. Poniżej nowe zdjęcia sowy uszatej wykonane 15 lutego 2017 r.

  




Tekst i zdjęcia Henryk Lochdański 13-14.12.2015 r., aktualizacja 16.02.2017 r.

Zródła wykorzystane w artykule:
1. Sokołowski Jan, Ptaki Polski, Warszawa 1979, str. 92-93,
2. Vilcek Frantisek, Ptaki, Warszawa 1987, str. 96-97
3.
http://www.jerzygrzesiak.pl/lista105.html
4.
Aurelia Pawłowska-Indyk, Jolanta Bartmańska, Franciszek Indyk, Skład pokarmu sowy uszatej Asio Otus, Ptaki Śląska 1998, str. 151-153

 
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego